Piękno traw ozdobnych

trawa-ozdobnaPod koniec lata i jesienią trawy ozdobne stają się ważnym elementem aranżacji rabatowych. Możemy je łączyć z późno kwitnącymi bylinami w interesujące i pełne uroku grupy. Po przekwitnięciu bylin na rabatach jeszcze długo pozostaną delikatne, ażurowe kłosy i wiechy traw, skutecznie opierające się porywistym jesiennym wiatrom i deszczom.

W zależności od pokroju, kępy traw pozwalają na osiągnięcie różnych, ale zawsze bardzo interesujących efektów kompozycyjnych. Gatunki, których pędy kwiatowe wyginają się i zwieszają, wnoszą na jesienną rabatę atmosferę lekkości i przejrzystości. Atrakcyjnym gatunkiem z taką formą wzrostu są rosplenica japońska Pennisetum alopecuroides, a także trzęślica modra Molinia caerulea. Sprężyste, wyprostowane trawy, jak np. trzcinnik Calamagrostis x acutiflora ‚Karl Foerster’, w poważnym stopniu wpływają na klarowność struktury aranżcji. Mogą także służyć mocniejszemu zaznaczeniu niektórych punktów rabaty.

Trawy wzbogacają aranżacje roślinne w całym ogrodzie
Niewysokie, kuliste kępy traw, jakie tworzy np. kostrzewa sina Festuca glauca, zgrabnie wplatają się między niskie byliny na brzegu rabaty. Natomiast wysokie trawy najlepiej prezentują się na dalszych planach rabaty i częściach ogrodu bardziej odległych od domu czy miejsca wypoczynku. Bardzo ostrożnie należy wprowadzać do ogrodu trawę pampasową Cortaderia selloana i wysokie odmiany miskanta chińskiego Miscanthus sinenesis. W małym ogrodzie mogą one sprawiać wrażenie roślin nadwymiarowych i potęgować wrażenie braku przestrzeni. Jeżeli nie chcemy rezygnować z pięknych, srebrzystobiałych pióropuszy trawy pampasowej, posadźmy raczej niższą odmianę Pumila’, która wyrasta na wysokość około 1,5 m. Podobnie możemy wykorzystać niższe odmiany ‚Kleine Silberspinne’ i ‚Kleine Fontäne’. Wyższe odmiany ‚Malepartus’ i ‚Strictus’ – o źdźbłach w dekoracyjne, poziome paski – potrzebują sporo wolnego miejsca wokół siebie. W takich warunkach rozrastają się bardzo mocno, w pełni prezentując swe dekoracyjne walory.

Kiedy jesień zagości już w ogrodzie na dobre, trawy odgrywają w nim pierwszoplanową rolę. I tak wreszcie przychodzi czas na pełną prezentację piękna delikatnych jak pajęczyna, prześwitujących w jesiennym słońcu wiech kwiatowych ostnicy olbrzymiej Stipa gigantea i innej ostnicy Stipa calamagrostis o tak samo efektownych ażurowych kwiatostanach, wdzięcznie zwieszających się z delikatnych pędów kwiatowych. O tym, że jesienne aranżacje rabatowe byłyby znacznie uboższe bez traw, świadczą także złotożółte źdźbła trzę-ślicy i wielu innych gatunków.

Niektóre gatunki traw stroją się w jaskrawe kolory Liczne trawy, jak np. proso Panicum virga-tum ‚Haense Herms’ i imperata Imperata cylindrica ‚Rubra’, przyciągają wzrok mocnymi odcieniami koloru czerwonego i nawet w pochmurne dni rozjaśniają rabatę.

W drugiej połowie lata i jesienią kwitnie także wiele traw, które trwają w ogrodzie tylko przez jeden sezon. Niewielkie puste miejsca na rabacie możemy bardzo łatwo wypełnić kępkami dmuszka jajowatego Lagurus ovatus albo jęczmienia grzywiastego Hordeum jubatum. Rabata z roślinami jednorocznymi zyskuje na wyglądzie, gdy pojawią się na niej także jednosezonowe trawy, jak np. rosplenica Pennisetum seta-ceum. Krótko żyjące trawy tracą swe ozdobne walory dopiero u schyłku jesieni, gdy mija także czas świetności roślin kwiatowych.

Trawy są roślinami o małych wymaganiach. Z reguły lepiej przyjmują się i rosną, jeżeli posadzimy je wiosną, gdy trochę się ociepli, niż jesienią. Sadząc wybrane rośliny, zwracajmy uwagę na wybór stanowisk odpowiednich dla różnych gatunków. Większość traw lubi miejsca suche i nasłonecznione. Wyjątkiem jest śmiałek darniowy Deschampsia cespitosa i podobne do traw turzyce, np. turzyca zwisła Carex péndula, które najlepiej rosną w półcieniu, na glebie wilgotnej.

W ogrodzie warto także uprawiać rośliny podobne do traw Kosmatkę białą Luzula nivea i turzycę Carex umbrosa możemy uprawiać jako rośliny okrywowe pod drzewami i krzewami. Ogrodowe oczko wodne jest dobrym miejscem dla niektórych gatunków traw i roślin do nich podobych. W wodzie głębokości 20-80 cm rośnie sitowie (oczeret) jeziorny Schoeneplectus lacustris. Trawopodobna wełnianka szerokolistna Eriophorum latí folium bardzo dobrze czuje się na brzegu stawu, jeżeli podłoże jest bardzo wilgotne. Roślina ma niepozorne kwiaty, ale za to dekoracyjne, puszyste i białe kwiatostany, które utrzymują się na pędach wiosną i latem. Uprawa niektórych gatunków traw ozdobnych wymaga odrobiny cierpliwości. Ich rozwój do pełnych rozmiarów może trwać dwa, trzy lata, są niekłopotliwe w pielęgnacji, a jeżeli zadomowią się na rabacie, przez wiele lat będą jasnymi punktami naszego ogrodu.

Trawy wrażliwsze na mrozy lepiej przetrwają zimę, jeżeli je do tego przygotujemy. Nawet gatunki z trochę cieplejszych rejonów klimatycznych, gdzie zimą pojawiają się mrozy, np. rosplenica Pennisetum orientale i trawa pampasowa Cortaderia, w naszych warunkach pogodowych potrzebują ochrony przed zimnem. Niskie rośliny możemy przykryć suchymi liśćmi lub gałęziami świerkowymi. Wysokie, np. trawę pampasową, najlepiej związać na 2/3 wysokości źdźbeł i taki snopek okryć dookoła świerczyną.

Egzotyczne trawy ozdobne potrzebują ochrony przed mrozem
Czasami zmuszeni jesteśmy już jesienią przyciąć niektóre niezbyt efektownie wyglądające kępy naszych ulubionych traw. W takim przypadku źdźbła trawy możemy skrócić na szerokość dłoni od ziemi. Najładniejsze pędy z kłosami warto ściąć i wykorzystać je do ułożenia suchego bukietu. Wiązanki z zasuszonych traw są tak trwałe, że zimą przynajmniej w domu będziemy mogli długo cieszyć się urodą tych niepospolitych roślin.

Przycinając trawy na wiosnę, usuwamy ubiegłoroczne, nie tylko suche, ale i poszarzałe źdźbła, aby zrobić miejsce dla nowych. Przycinanie należy wykonać w miarę wcześnie, jeszcze przed początkiem wegetacji, bardzo ostrożnie, aby nie uszkodzić liści, które już się pojawiły. Z kępy wiechliny Poa suche źdźbła można po prostu wyszarpnąć palcami, natomiast pędy trzęślicy Molinia należy wycinać pojedynczo.

Uprawiając różne gatunki traw lub trawy wśród innych roślin, musimy pamiętać, że kępy traw mocno się rozrastają, wchodząc między swoich sąsiadów. Po jakimś czasie może to spowodować bałagan na rabatach. Warto więc ograniczyć trawy specjalnymi taśmami, które umieszcza się pionowo w ziemi, uniemożliwiając w ten sposób ekspansję traw. Ponadto co kilka lat kępy traw należy odmładzać, rozdzielając je na mniejsze.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ogród. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.